Rondane to pierwszy park narodowy Norwegii (od 1962 roku) i jeden z najważniejszych obszarów dzikiego renifera w Europie. Dziesięć szczytów przekracza tu 2000 m, najwyższy jest Rondeslottet (2178 m). W przeciwieństwie do Jotunheimen nie ma tu ostrych grani i lodowców – są kopulaste szczyty, kamieniste stoki, przejrzyste jeziora i bardzo suche, klarowne powietrze. Do schroniska Rondvassbu dojdziesz łagodną drogą w niecałe dwie godziny.
Spis treści

1. Wybierz cel wędrówki
2. Gdzie leży Rondane
Park leży w okręgu Innlandet, między doliną Gudbrandsdalen na zachodzie a Folldal na wschodzie. Najbliższe miejscowości to Otta i Dombås od zachodu oraz Folldal od wschodu. Najwięcej ludzi wchodzi do parku od zachodu – przez Mysusæter i parking Spranget, skąd najbliżej do Rondvassbu nad jeziorem Rondvatnet. Podłużne jezioro dzieli masyw na dwie części.

3. Rondane czy Jotunheimen?
- kopulaste szczyty pokryte rumowiskiem skalnym
- bez dużych lodowców – woda przejrzysta
- suche, klarowne powietrze i bardzo dalekie widoki
- spokojniej, łagodniejszy teren
- ostre granie i najwyższe szczyty Skandynawii
- lodowce i mleczno-turkusowe jeziora
- Besseggen i Galdhøpiggen – dużo ludzi latem
- więcej technicznych odcinków. Przewodnik: Jotunheimen
4. Szczyty, szlaki i Rondvassbu

Rondvassbu to schronisko DNT z obsługą i posiłkami – w szczycie sezonu, zwłaszcza w weekendy, rezerwuj nocleg wcześniej. W parku i wokół niego jest też sieć mniejszych chat, od obsługiwanych po samoobsługowe.
5. Dzikie renifery
Rondane to jeden z kluczowych obszarów dzikiego renifera w Europie – to nie są zwierzęta hodowlane, lecz wolno żyjące stada, wędrujące zależnie od pory roku. Właśnie dla nich park powiększono w 2003 roku: renifery potrzebują rozległych, niepodzielonych przestrzeni, a drogi i intensywny ruch przecinają ich szlaki.
6. Peer Gynt i „Zimowa noc w Rondane”

W góry Rondane Henrik Ibsen przeniósł część akcji „Peer Gynta” – a nazwa stała się w Norwegii symbolem dzikich, odległych gór. W regionie wytyczono szlaki nawiązujące do Peer Gynta. Rondane rozsławił też malarz Harald Sohlberg: jego obraz „Vinternatt i Rondane” („Zimowa noc w Rondane”, 1914) Norwegowie wybrali w głosowaniu swoim narodowym obrazem. Można go zobaczyć w Muzeum Narodowym w Oslo.
7. Dojazd i pory roku
Najczęściej zadawane pytania
| Pytanie | Odpowiedź |
|---|---|
| Dlaczego Rondane jest wyjątkowe? | To pierwszy park narodowy Norwegii (1962) i jeden z najważniejszych obszarów dzikiego renifera w Europie. W 2003 roku powiększono go do ok. 963 km². |
| Jaki jest najwyższy szczyt Rondane? | Rondeslottet – 2178 m n.p.m. W parku jest dziesięć szczytów przekraczających 2000 m. |
| Ile trwa dojście do Rondvassbu? | Ok. 1,5–2 godzin łagodną szutrową drogą od parkingu Spranget. Można też podjechać rowerem. |
| Czym Rondane różni się od Jotunheimen? | Rondane jest suchsze i łagodniejsze, z kopulastymi szczytami i bez dużych lodowców. Jotunheimen ma ostre granie, lodowce i mleczne jeziora. |
| Czy w Rondane zobaczę renifery? | Możliwe, ale nie ma gwarancji – dzikie stada wędrują po dużym terenie. Obserwuj je z daleka i nie wchodź w linię ich ruchu. |
| Czy w Rondane potrzebny jest przewodnik? | Na standardowych szlakach latem nie. Zimą i poza szlakami liczą się doświadczenie, sprzęt i znajomość warunków. |
| Jak dojechać do Rondane bez samochodu? | Pociągiem Dovrebanen do Otta, a latem autobusem w stronę Mysusæter i Spranget. Poza sezonem zostaje taksówka. |
Przydatne artykuły powiązane
- Otta – brama do Rondane i Jotunheimen
- Jotunheimen – Galdhøpiggen i Besseggen
- Dovrefjell – woły piżmowe i Snøhetta
- Aurlandsfjellet – Śnieżna Droga
Artykuł ma charakter informacyjny i turystyczny. Rozkłady autobusów, otwarcie schronisk i warunki na szlakach zmieniają się sezonowo – sprawdź je przed wyjazdem. Zdjęcia: kolekcja własna.