Nyastølfossen

Gdzie leży Nyastølfossen?

Wodospad znajduje się w dolinie Husedalen, w gminie Ullensvang w okręgu Vestland. Szlak zaczyna się w Kinsarvik — miejscowości nad Sørfjorden, będącym jedną z odnóg Hardangerfjordu.

Dolina prowadzi stąd stromo w górę, w stronę płaskowyżu Hardangervidda. Nyastølfossen jest drugim z czterech dużych wodospadów, które mija się po drodze.

Husedalen na mapie

Mapa pokazuje, jak krótki jest to dystans w poziomie i jak duże przewyższenie trzeba pokonać. Dolina wcina się w zbocze między fiordem a płaskowyżem — i właśnie ta różnica wysokości odpowiada za cały ciąg wodospadów.

Dolina czterech wodospadów

Husedalen bywa nazywana doliną czterech wodospadów i to najlepszy opis tego miejsca. Idąc w górę, mija się kolejno Tveitafossen, Nyastølfossen, Nykkjesøyfossen i Søtefossen.

Każdy z nich wygląda inaczej, bo każdy pokonuje inny typ progu skalnego — jedne opadają szeroką zasłoną, inne wąskim, skoncentrowanym strumieniem. Wspólne jest to, że wszystkie leżą na jednym szlaku i można je zobaczyć podczas jednej wędrówki.

To odróżnia Husedalen od pojedynczych wodospadów przy drodze. Zamiast jednego punktu widokowego dostaje się całą sekwencję, rozłożoną na kilka godzin marszu.

Jak wygląda szlak

Trasa zaczyna się nisko, praktycznie na poziomie fiordu, i przez cały czas prowadzi pod górę. Przewyższenie jest znaczne, a podejście miejscami strome — to nie jest spacer, lecz porządna górska wędrówka.

Ścieżka jest oznakowana, ale prowadzi po kamieniach i korzeniach, a w pobliżu wodospadów bywa mokra i śliska od wodnego pyłu. Buty z podeszwą trzymającą na mokrym kamieniu mają tu realne znaczenie.

Pełna trasa przez wszystkie cztery wodospady i z powrotem zajmuje zwykle około pięciu godzin, w zależności od tempa i liczby postojów.

Skąd bierze się woda

Wodę do doliny dostarcza system cieków spływających z Hardangerviddy — rozległego płaskowyżu pokrytego jeziorami i polami śnieżnymi. Oznacza to, że przepływ zależy przede wszystkim od tempa topnienia śniegu oraz od opadów.

Najwięcej wody wodospady niosą późną wiosną i wczesnym latem. Wtedy huk słychać z odległości, a wodny pył unosi się nad ścieżką. Późnym latem, po suchym okresie, kaskady wyraźnie słabną i zmieniają charakter — stają się węższe i bardziej rozczłonkowane.

Jak dojechać?

Samochodem. Do Kinsarvik dojeżdża się drogą nr 13 wzdłuż Sørfjorden. Z Bergen to około trzech godzin, z Oslo — sześć do siedmiu, zależnie od wybranej trasy. Przy początku szlaku jest parking.

Promem. Kinsarvik jest jednym z punktów przepraw przez Hardangerfjord, co pozwala włączyć dolinę w trasę przejazdu przez region.

Autobusem. Kursują lokalne połączenia wzdłuż Sørfjorden, ale rozkłady są rzadkie — bez samochodu trzeba je sprawdzić z wyprzedzeniem.

Husedalen o każdej porze roku

Nyastølfossen dla fotografów

Wąska dolina i gęsta roślinność utrudniają ujęcia z dystansu — najczęściej pracuje się tu z bliska, a to oznacza wodny pył na obiektywie. Ściereczka i nawyk przetarcia szkła tuż przed zdjęciem są tu praktyczne, a nie pedantyczne.

• Kaskady z dołu, z rozmyciem wody dłuższym czasem naświetlania
• Sylwetka na ścieżce jako skala wysokości progu
• Zieleń doliny kontrastująca z białą wodą
• Detal: woda uderzająca w skalny próg
• Widok w dół doliny, w stronę fiordu
• Formacje lodowe późną jesienią

Co zobaczyć w okolicy?

Informacje praktyczne

O czym pamiętać

To wędrówka, a nie postój przy drodze — potrzebne są buty trekkingowe, woda i zapas czasu. Szlak prowadzi stromo w górę, więc powrót bywa męczący dla kolan. Zasięg telefonii w dolinie bywa ograniczony, a dni jesienią kończą się szybko, dlatego lepiej wyruszyć rano niż po południu.

FAQ — najczęściej zadawane pytania

Nyastølfossen — wodospad, po który trzeba pójść

Husedalen jest przeciwieństwem najpopularniejszych norweskich wodospadów. Nie ma tu parkingu z widokiem ani tarasu przy drodze — jest szlak pod górę i cztery kolejne kaskady, które odsłaniają się jedna po drugiej.

Ta różnica przekłada się na doświadczenie. Zamiast kilkunastu minut przy barierce dostaje się kilka godzin w dolinie, w której przez większość czasu słychać tylko wodę. Dla wielu osób to zamiana bardzo korzystna.